در سال 1377 منطقه ویژه اقتصادى پارس به موجب مصوبه هیأت وزیران و به منظور استفاده از گاز حوزه پارس جنوبى و انجام فعالیت در زمینه هاى نفت، گاز، پتروشیمى و صنایع پایین دست تأسیس گردید. این منطقه با 10 هزار هکتار وسعت اراضى قابل ساخت و ساز، در شرق استان بوشهر و در حاشیه خلیج فارس قرار گرفته و با حوزه گاز پارس جنوبى که در میان خلیج فارس واقع شده، حدوداً 100 کیلومتر فاصله دارد. حرارت هوا در منطقه در طى سال بین 5 تا 50 درجه سانتیگراد متفاوت و رطوبت نسبى آن بین 59 تا 88 درصد متغیر و متوسط بارندگى سالانه آن حدود 180 میلى متر می‌باشد. میدان گاز پارس جنوبى یکى از بزرگترین منابع گازى مستقل جهان است که بر روى خط مرزى مشترک ایران و قطر در خلیج فارس قرار دارد و یکى از اصلى ترین منابع انرژى کشور به شمار می رود. مساحت این میدان 9700 کیلومتر مربع و بخش متعلق به ایران 3700 کیلومتر مربع می باشد. ذخیره گاز این حوزه 450 تریلیون فوت مکعب گاز و 17 میلیارد بشکه میعانات گازى است که حدود 8 درصد از کل ذخایر گاز جهان مى باشد. سهم ایران از این حوزه حدود 13130 تریلیون مترمکعب یعنى حدوداً 48 درصد ذخایر گاز کشور برآورد شده است. در حال حاضر برنامه ریزى اجراى عملیات 14 فاز در منطقه پیش بینى شده که با توجه به ظرفیت مخزن و مطالعات مهندسى مخزن تا 28 فاز و حتى بیشتر قابل توسعه است. جانمایى احداث فازهاى 15 الى 20 در منطقه اختر انجام شده است و طرح توسعه فازهاى 21 الى 28 که به تأمین خوراک صنایع انرژی بر نظیر: فولاد، آلومینیوم و سیمان اختصاص دارد، در مرحله اولیه قرار دارد. بطور تقریبى ظرفیت تولید هر فاز 28 میلیون متر مکعب  در روز گازطبیعى و 40 هزار بشکه میعانات همراه می‌باشد.

مزیت و ویژگى‌هاى سرمایه گذارى

  1. وجود منابع غنى گاز و استحصال ارزش افزوده قابل توجه در آینده هاى دور
  2. دسترسى به بازارهاى جنوب خلیج فارس، خاور دور و آبراه هاى بین المللى
  3. سواحل عمیق و مناسب براى کشتیرانى
  4. وجود فرودگاه که با پیشرفت منطقه و ساخت و ساز مناسب می تواند سرویس مطلوبى را ارائه نماید
  5. فراوانى نیروى کار ماهر و غیرماهر در منطقه و استان‌‌هاى همجوار
  6. دسترسى آسان به شبکه راههاى کشور براى صادرات به سرزمین اصلى و آسیاى میانه
  7. برخوردارى از شبکه مخابراتى بین المللى مستقل براى تسهیل در امر انتقال دیتا
  8. فاصله کم و دسترسى مناسب به مناطق توریستى کیش، قشم، شیراز و اصفهان و استفاده از پتانسیلهاى موجود بازرگانى

پروژه‌های صنعتى

در مرحله اول احداث 14 فاز فرآورى گاز به علاوه 15 مجتمع پتروشیمى و طیف وسیعى از صنایع پایین دست، صنایع مختلط مرتبط و صنایع نیمه سنگین و حجم مشابهى از کاربری‌هاى خدماتى در برنامه می‌باشد.

صنایع گاز

  • مرحله 1 تا 5‌‌ :‌‌‌ گازطبیعى مورد نیاز مصرف داخل کشور را از طریق یک خط لوله 156 اینچ تأمین می‌کنند
  • مرحله 6 تا 8 : گاز لازم براى تزریق به حوزه نفتى آغاجارى را تأمین می‌کنند
  • مرحله 9 و 10 : گازطبیعى براى صادرات به ترکیه و پاکستان را تأمین می‌کنند
  • مرحله 11 تا 13 : گاز لازم براى تأمین گاز مایع (LNG) را فراهم می‌کنند
  • مرحله 14 : تأمین گاز ترش جهت تغذیه طرح GTL

صنایع پایین دست

با توجه به فراهم بودن مواد اولیه تولید شده توسط صنایع پتروشیمى در منطقه و تأمین خوراک مورد نیاز صنایع پایین دست پتروشیمى سایتى به وسعت یک هزار هکتار براى استقرار و توسعه صنایع پایین دست از قبیل پلیمر (لاستیک و پلاستیک)، الیاف مصنوعى و نساجى، روغن‌هاى صنعتى، رزینها و چسبها، رنگها و پوششهاى حفاظتى، سموم دفع آفات، شویندههاى بهداشتى و کودهاى شیمیایى در نظر گرفته شده است.

صنایع مختلط

با توجه به موقعیت منطقه ویژه اقتصادى انرژى پارس، تسهیلات قانونى منطقه تأسیسات و زیرساختهاى پیش بینى شده براى آن و درخواست سرمایه گذاران جهت احداث کارخانه‌هاى مختلف تحت عنوان صنایع مختلط‌‌‌‌، زمینى به وسعت 250 هکتار به منظور ساخت صنایع شیمیایى، ماشین آلات و تجهیزات، برق و الکترونیک، غذایى و دارویى، نساجى و پوشاک، چوب و محصولات چوبى، کاغذ چاپ و سلولزى، کانی‌های غیرفلزى وصنایع فلزى و ریخته گرى اختصاص یافته است.

صنایع نیمه سنگین

به منظور ساخت و راه اندازى صنایع خودرو و نیرو محرکه، صنایع فلزى، کانی‌های غیرفلزى و فلزات غیرآهنى، زمینى به وسعت 300 هکتار در شرق سایت صنایع مختلط و غرب سایت صنایع پایین دست پتروشیمى به سایت صنایع نیمه سنگین اختصاص داده شده است.

صنایع دریایى

با توجه به گسترش نیازهاى صنعتى منطقه ویژه اقتصادى انرژى پارس، بخصوص در ارتباط با سازه‌های بندرى و تأسیسات دریایى، احداث پایگاههاى بزرگ صنایع دریایى براى ساخت، نصب و تعمیر انواع سازه‌های دریایى، تأسیسات ساحلى و تجهیزات مرتبط با بنادر و کشتیرانى به وسعت 100 هکتار در غرب اراضى منطقه براى این منظور اختصاص یافته است.

وضعیت زیست محیطى

با توجه به سیاستهاى منطقه در جهت کاستن از آلودگى صنعتى، تلطیف هوا و حراست از مولفه‌های زیست محیطى 100 هکتار بصورت فضاى سبز معابر و فضاى سبز تجهیز شده پراکنده درسطح سایت به فضاى سبز اختصاص یافته است. همچنین با توجه به وجود اراضى مناسب، جهت توسعه جنگل کارى گیاهان حرا و ُکنار، به میزان 3 هکتار از اراضى جوار خلیج ناى بند به این امر اختصاص داده شده است.

صنایع پتروشیمى

صنعت پتروشیمى به عنوان یکى از منابع تأمین نیازهاى بسیارى از صنایع داخلى، تولید و صدور فرآورده‌ها و منبع مهم ارز آورى و اشتغال‌زایی براى کشور از جایگاه ویژهاى برخوردار است. طرح‌های پتروشیمى در منطقه ویژه اقتصادى انرژى پارس جنوبى در برنامه سوم توسعه اقتصادى کشور پیش بینى شده است. در زمینى به وسعت 920 هکتار به منظور ساخت و راه اندازى صنایع پتروشیمى مراحل زیر در نظر گرفته شده است: فاز 1 : الفین نهم، الفین دهم، آروماتیک چهارم، آمونیاک و اوره، استحصال اتان، بندر پتروشیمى پارس و یوتیلتى متمرکز. فاز 2 :الفین یازدهم، الفین دوازدهم، الفین سیزدهم، آروماتیک پنجم، آروماتیک ششم، اوره (آمونیاک دوم)، اوره (آمونیاک سوم)، اسید استیک و   GTL

شرکت پتروشیمى پارس

شرکت سهامى پتروشیمى پارس مجرى طرح‌های استحصال اتان، استایرن منومر و پلى استایرن است که در زمینى به مساحت 2/20 هکتار احداث شده است. تولیدات سالانه نهایى این شرکت عبارتند از: اتان (1 میلیون و 600 هزار تن)، استایرن (367 هزار تن)، پلى استایرن (250 هزار تن)، تولوئن (14 هزار تن)، پروپان (980 هزار تن)، بوتان (570 هزار تن) و مخلوط پنتان و بالاتر (86 هزار تن). محصولات این شرکت عمدتا در ساخت لاستیک SBR ،انواع چسب، صنایع نساجى، انواع رزین، صنایع روشنایى، اتومبیل سازى، ظروف یکبار مصرف، اسباب بازى و همچنین سوخت و خوراک سایر مجتمع‌های پتروشیمى و صادرات مورد استفاده قرار می‌گیرند. خوراک پتروشیمى پارس گازطبیعى، بنزن و اتیلن است که تمامى آن از منطقه پارس جنوبى تهیه مى شوند.

شرکت پلیمر آریاساسول

طرح الفین نهم در زمینى بهمساحت 72 هکتار به وسیله شرکت پلیمر آریاساسول ایجاد شده است. محصولات نهایى طرح الفین نهم، اتیلن به میزان 400 هزار تن، پلى اتیلن سنگین و متوسط 300 هزار تن، پلى اتیلن سبک 300 هزار تن و برش پروپان و بالاتر 90 هزار تن در سال است و محصولات آن در خوراک واحدهاى پایین دستى و انواع پلاستیک‌ها کاربرد دارند و خوراک طرح نیز عبارتند از: اتان، پروپان، هگزان، پروپیلن و 1-هگزن

شرکت پتروشیمى جم

مجرى طرح الفین دهم شرکت پتروشیمى جم می‌باشد. این طرح در مساحتى به وسعت 77 هکتار ساخته شده است که بالغ بر 40 هکتار آن از دریا استحصال شده است. واحد الفین پتروشیمى جم با ظرفیت تولید نهایى 2 میلیون و 110 هزار تن در سال بزرگترین واحد الفین در جهان مى باشد. واحدهاى این مجتمع شامل پلى اتیلن سنگین (سبک خطى)، پلى اتیلن سنگین و پلى پروپیلن، هر کدام به ظرفیت 300 هزار تن در سال و واحد اتیلن گلیکولها داراى ظرفیت 443 هزار تن در سال می‌باشند. واحدهاى آلفا الفینها به ظرفیت نهایى 168 هزار تن و واحد بوتادین 1 و 3 به ظرفیت 115 هزار تن در سال، واحدهاى دیگر این مجتمع می‌باشند که هر دو در نوع خود از بزرگترین واحدهاى جهان به شمار مىآیند. بنزین پیرولیز خام (216 هزار تن)، نفت کوره (40 هزار تن)، بنزین (4 هزار تن)، اتیلن (220 هزار تن) و پروپیلن (20 هزار تن) در سال از دیگر محصولات نهایى پتروشیمى جم می‌باشند. خوراک طرح الفین دهم برشهاى سبک، رافینیت، میعانات گازى حاصل از واحد آروماتیک گاز اتان به اضافه ترکیبات پروپان و پنتان است که ً تماما از منابع داخلى موجود در منطقه عسلویه تأمین می‌شوند.

شرکت پتروشیمى زاگرس

این شرکت مجرى طرح متانول چهارمدر منطقه ویژه اقتصادى انرژى پارس مى باشد. مساحت این واحد 31 هکتار و محصول آن یک میلیون و 650 هزار تن متانول در سال مى باشد. خوراک واحد، گازطبیعى و اکسیژن است که در داخل کشور تهیه مى شود. از ویژگى هاى این طرح، استفاده از راکتور Reformer Autothermal براى شکستن گاز طبیعى  اکسیژن خالص و استفاده از Reactor Gas Cooled در بخش متانول است که مورد اول در ایران و دومین مورد در جهان منحصر به فرد مى باشند. متانول در تولید موادى مانند MTBE ، DME ، اسید استیک، رزین ها، پلى اورتانها، فرمالدئیدها، حلال ها، چسب ها، ضدیخ و … مورد استفاده قرار مى گیرد. طرح متانول ششم و توسعه متانول چهارم نیزتوسط شرکت پتروشیمى زاگرس در زمینى به مساحت 25 هکتار اجراء می‌شود. محصول نهایى این طرح، یک میلیون و 650 هزار تن متانول در سال است که براى تولید فرمالدئید، اسید استیک، متیل الکیل و حلال ها بطور مستقیم و در تولید الیاف اکریلیک، مواد شیمیایى تصفیه آب، محصولات دارویى و افزودنى به بنزین به منظور بالا بردن درجه اکتان کاربرد دارد. خوراک طرح، گازطبیعى است که از منابع داخلى تأمین مى شود.

شرکت پتروشیمى برزویه

اجراى طرح آروماتیک چهارم توسط شرکت پتروشیمى برزویه در زمینى به مساحت 69 هکتار بوده است. محصولات اصلى این مجتمع شامل 750 هزار تن پارازایلین، 430 هزار تن بنزن، صد هزار تن اورتوزایلین و محصولات جانبى شامل آروماتیکهاى سنگین، گاز مایع، برش پنتان، برشهاى سبک و سنگین و رافینیت  جمعا به مقدار 3 میلیون و 99 هزار تن در سال است. خوراک این مجتمع از میعانات گازى فازهاى 1،2و3 پارس جنوبى و بنزین پیرولیز از شرکت پتروشیمى جم و سایر طرح‌ها تأمین می‌شود. همچنین تأمین سرویسهاى جانبى شامل برق، آب، بخار و نیتروژن بر عهده شرکت پتروشیمى مبین می‌باشد. محصولات شرکت پتروشیمى برزویه بعنوان ماده اولیه تولید DMT-PTA ، پلى استرها و الیاف مصنوعى، ترکیبات دارویى، سموم دفع آفات، رنگ، تهیه اتیل بنزن و فنل کاربرد دارند.

شرکت مدیریت توسعه صنایع پتروشیمى

اجراى طرح آمونیاک و اوره چهارم توسط این شرکت صورت گرفته است. محصولات این طرح، آمونیاک و اوره جمعا با تولید نهایى سالانه یک میلیون و 150 هزار تن و سولفات آمونیوم به میزان 10 هزار تن می‌باشد. محصولات این طرح در تهیه کودهاى شیمیایى و جهت مصارف کشاورزى کاربرد دارند. خوراک طرح، گازطبیعى به میزان 640 میلیون مترمکعب در سال است که از فازهاى 1،2و3 پارس جنوبى تأمین می‌شود. طرح اوره و آمونیاک ششم نیز توسط این شرکت و در زمینى به مساحت 24 هکتار در دست ساخت می‌باشد. محصولات نهایى این طرح تولید سالانه 75 هزار تن آمونیاک، یک میلیون و 75 هزار تن اوره و 10 هزار تن سولفات آمونیوم می‌باشد.

شرکت پتروشیمى مبین

این شرکت تأمین برق، مخابرات، گاز ازت و اکسیژن، هواى فشرده، بخار، آب شیرین، آب بدون املاح و آب خنک کننده، تجهیزات مجتمع‌ها و دفع فاضلابهاى صنعتى طرح‌های پتروشیمى مستقر در منطقه ویژه اقتصادى انرژى پارس را برعهده دارد. همچنین توزیع گاز خوراک و نقل و انتقال محصولات میان تولیدى بین مجتمع‌ها و محصولات صادراتى از مجتمع‌ها به بندر و ایجاد تأسیسات بارگیرى مواد پتروشیمى در بندر به عهده این شرکت می‌باشد. تولیدات شرکت پتروشیمى مبین در تأمین سرویسهاى جانبى مورد نیاز واحدهاى فرآیندى پتروشیمى مستقر در پارس جنوبى کاربرد دارند. خوراک این طرح آب دریا و گازهاى طبیعى براى سوخت می‌باشد.

شرکت ملى صنایع پتروشیمى

طرح الفین یازدهم در زمینى به مساحت 112 هکتار و توسط شرکت ملى صنایع پتروشیمى اجرا می‌گردد. محصولات نهایى این طرح اتیلن C3 )90 هزار تن)در سال است. کاربرد (یک میلیون و 200 هزار تن) و+ محصولات این طرح در خوراک واحدهاى پایین دستى مانند موکت اکریلیک، الیاف، حلال‌ها، روغن‌ها، ضدیخ، رنگ و صنایع نساجى، چسب و انواع پلاستیک‌ها(کابل، انواع فیلمها، ظروف، لوله و…) می‌باشد. خوراک طرح الفین یازدهم اتان است که از فازهاى 4 ،5 ،9 و 10 پارس جنوبى تأمین می‌گردد. طرح الفین دوازدهم نیز در زمینى به مساحت 123هکتار و توسط این شرکت اجراء شده است. تولیدات نهایى طرح الفین دوازدهم عبارتند از: اتیلن (یک میلیون و 535 هزار تن)، پروپیلن (545 هزار تن)، پلى اتیلن سنگین- سبک خطى (300 هزار تن)، مخلوط زایلینها (128 هزار تن)، تولوئن (196 هزار تن)، سوخت مایع (845 هزار تن)، اتیل بنزن (225 هزار تن)، اتیلن گلیکول (730 هزار تن)، پلى اُل (80 هزار تن)، محصول جانبى ( 205 هزار تن) و پروپیلن اکساید (36 هزار تن)

خوراک این واحد نیز میعانات گازى، برش سنگین و 1- بوتن است که  تماما از منابع داخلى تأمین می‌شود. کاربرد محصولات الفین دوازدهم در خوراک واحدهاى پایین دستى مانند موکت اکریلیک، الیاف، حلال‌ها، روغن‌ها، حشره کش‌ها، ضدیخ، رنگ و صنایع نساجى، چسب و انواع پلاستیک‌ها(کابل، انواع فیلمها، ظروف، لوله و …) می‌باشد. همچنین طرح پلى اتیلن سنگین نیز توسط شرکت ملى صنایع پتروشیمى و در زمینى به مساحت 7 هکتار ساخته می‌شود. پلى اتیلن سنگین به میزان 300 هزار تن در سال، تنها تولید نهایى آن است که در خوراک واحدهاى پایین دستى و انواع پلاستیک کاربرد دارد. خوراک طرح اتیلن است که از پتروشیمى جم و سایر طرح‌های داخلى تأمین می‌شود.

شرکت‌های تابعه

وزارت نفت در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس توسط معاونت اصلی این وزارتخانه فعالیت‌های خود در مجموعه و با نظارت سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس پیگیری می‌نماید.

شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی

شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی(SPGC)( سهامی خاص) به منظوره بهره‌برداری از فازهای توسعه‌ای میدان گازی پارس جنوبی به عنوان یکی از شرکت‌های فرعی ملی گاز ایران در تاریخ28/7/1377 تأسیس گردید. این شرکت مسوولیت بهره‌برداری از تأسیسات خشکی فاز ۱ الی ۱۰ پارس جنوبی را عهده‌دار می‌باشد.

پالایشگاه‌های در حال بهره‌برداری میدان گازی پارس جنوبی

  1. پالایشگاه فاز ۱ (پالایشگاه اول)
  2.  پالایشگاه فازهای ۲ و ۳ (پالایشگاه دوم )
  3.  پالایشگاه فازهای ۴ و ۵ (پالایشگاه سوم )
  4.  پالایشگاه فازهای ۶ و ۷ و ۸ (پالایشگاه چهارم )
  5.  پالایشگاه فازهای ۹ و ۱۰ (پالایشگاه پنجم )
  6.  پالایشگاه فاز ۱۲ (پالایشگاه نهم )

شرکت نفت و گاز پارس

شرکت نفت و گاز پارس (POGC) به عنوان یکی از شرکت‌های زیر مجموعه شرکت ملی نفت ایران در اول دیماه ۱۳۷۷ تأسیس گردید. این شرکت مسوولیت توسعه کلیه فازهای میدان گازی پارس جنوبی و توسعه میدان‌های گاز پارس شمالی، گلشن و فردوسی و همچنین توسعه لایه نفتی پارس جنوبی را در آب‌های خلیج فارس دارا می‌باشد

طرح‌های در حال توسعه میدان گازی پارس جنوبی:

  1. طرح توسعه فاز ۱۱
  2. طرح توسعه فاز ۱۳
  3. طرح توسعه فاز ۱۴
  4. طرح توسعه فازهای ۱۵ و ۱۶
  5. طرح توسعه فازهای ۱۷ و ۱۸
  6. طرح توسعه فاز ۱۹
  7. طرح توسعه فازهای ۲۰ و ۲۱
  8. طرح توسعه فازهای ۲۲ و ۲۳ و ۲۴

مناطق عملیاتی

۱-منطقه پارس۱(پارس جنوبی):این منطقه با۱۴هزار هکتار وسعت شامل۱۶فاز فرآوری گاز و۱۵مجتمع پتروشیمی و نیز صنایع پایین دستی به بهره‌برداری رسیده است و فاز۱۵٬۱۶٬۱۷٬۱۸٬۲۰٬۲۱ نیز در این منطقه در حال ساخت می‌باشد

۲ -منطقه پارس۲(پارس کنگان):اراضی منطقه پارس۲(پارس کنگان) به وسعت۱۶هزار هکتار که شامل ۸فاز پالایشگاهی و یک طرحLNG می‌باشد و ۸مجتمع پتروشیمی (طرح پالایشی سیراف) می‌باشد. ساخت فازهای۱۱٬۱۲٬۱۳٬۱۴٬۱۹٬۲۲٬۲۳٬۲۴و کارخانه (IRAN LNG) در این منطقه قرار دارد ۳- منطقه پارس۳ (پارس شمالی):اراضی پارس شمالی ۱۶هزار هکتار که به منظور پشتیبانی از طرح توسعه میدان‌های گازی پارس شمالی، گلشن، فردوسی و فرزادA,B در این حوزه عملیاتی قرار دارد

گسترش صنعت نفت و گاز در منطقه ویژه اقتصای انرژی پارس

گسترش صنعت گاز کشور درسال‌های اخیراً روند رشد پرشتابی را آغاز کرده‌است. ایران منابع گازی سرشاری دارد و گاز یکی از منابع اصلی تأمین کننده انرژی خصوصاً در ده‌های آینده می‌باشد. از این رو باید تلاش کرد تا جایگاه مناسبی دربازار گاز منطقه و جهان به ‌دست‌آورد و از رقبا باز نماند. ایران مخازن مشترک گازی با کشورهای همسایه دارد که پارس‌جنوبی برجسته‌ترین آن هاست. گسترش این میدان و عقب نماندن از قطر در بهره‌برداری از آن اهمیت‌خاصی دارد. گاز می‌تواند صادرشود یا جایگزین مناسب نفت و مشتقات آن گردد گسترش میدان پارس جنوبی در اولویت برنامه‌های صنعت گاز قراردارد. گسترش این میدان را می‌توان نقطه عطفی در تاریخ صنعت گاز کشور دانست.

پارس جنوبی و محیط زیست

به جرات می‌توان منطقه پارس جنوبی را به عنوان آلوده‌ترین منطقه صنعتی دنیا برشمرد. آلودگی ناشی از تأسیسات صنعتی به بهره‌برداری رسیده که از نظر میزان آلایندگی در دنیا بی‌نظیر می‌باشند، در سه بعد آلایندگی هوا، آب و خاک سبب تخریب گسترده محیط زیست و پوشش گیاهی و جانوری شده‌است. استمرار این وضعیت همچنین سبب شیوع بیماری‌های ناشناخته و مادرزادی در میان نوزادان و ساکنین منطقه شده‌است. این میزان آلایندگی با بی‌توجهی دولتمردان و کارگزاران نظام پس از تأسیس منطقه ویژه اقتصادی پارس همراه بوده‌است.

اهداف صنعت نفت و گاز در منطقه ویژه اقتصای انرژی پارس

۱. طراحی۲۴فاز که در هر مرحله یا فاز گسترش این میدان برای تولید ۲۵ میلیون متر مکعب گاز طبیعی، ۴۰ هزار بشکه میعانات گازی و ۲۰۰تن گوگرد در روز طراحی شده‌است. از رسته سیاست‌های‌اجرایی این طرح فعال کردن شرکت‌های‌داخلی در انجام آن و تأمین تجهیزات مورد نیاز از بازار داخلی است .

۲. از دیدگاه بها و نکته‌های زیست‌محیطی گاز جایگزین مناسبی برای نفت و دیگر عامل‌های درکشورمی‌باشد.(گسترش شبکه مصرف گازطبیعی در کشور)

۳. تزریق گاز به میادین‌نفتی موجب افزایش بازیافت این مخازن می‌شود. با توجه به شرایط خاص مخازن نفتی کشور، تزریق گاز یکی از سیاست‌های گسترش این صنعت می‌باشد.(گاز فرآوری شده برخی از فازهای پارس ‌جنوبی برای تزریق به معدن‌آغاجاری است)

۴. گاز به‌عنوان خوراک کارخانه‌های پتروشیمی می‌تواند ماده اولیه تولید فرآورده‌ای شود که ارزش افزوده بیش‌تری دارند. (گسترش صنعت پتروشیمی درمنطقه ‌ساحلی مجاور میدان گازی پارس جنوبی با ایجاد حدود ۲۵ فاز پتروشیمی)

۵. برنامه‌ ریزی برای تأسیس کارخانه‌های تبدیل گاز به فرآورده‌های با ارزش یا گاز به مایع

۶. احداث خط لوله صادرات گاز و تلاش برای صادرات گاز به وسیله خط لوله یا گاز مایع شده ال‌ان‌جی به دیگر کشورها خصوصاً کشورهای منطقه.